Dünya’nın merkezindeki altın sızıntısı, jeologlar arasında büyük bir heyecan yarattı. Göttingen Üniversitesi’nden jeokimyacı Nils Messling ve ekibi, üç yıllık araştırmaları sonucunda, Dünya’nın çekirdeği ile yüzey arasında beklenmedik bir etkileşim olduğunu ortaya koydu. Uzun yıllar boyunca, Dünya’nın çekirdeği metalik bir küre olarak düşünülüyordu, ancak yapılan bu çalışma, bu klasik anlayışı sorguladı.
Araştırmacılar, Hawaii’deki volkanik bazalt kayaları üzerinde çalışırken rutenyum adlı nadir bir element keşfetti. Rutenyum, altın ile benzer kimyasal özelliklere sahip olup, Dünya’nın oluşumu sırasında en ağır metallerle birlikte çekirdeğe çökmüştü. Hawaii’deki rutenyumun izotop yapısının, göktaşlarından gelen metallerle uyuşmaması, bu elementin kökeninin sadece Dünya’nın çekirdeği olduğunu gösteriyor.
Peki, bu değerli metaller derinlerden yüzeye nasıl ulaşıyor? Süreç oldukça ilginç: Çekirdek ile manto arasındaki yüksek sıcaklık, “manto sorguçları” adı verilen sıcak kaya sütunları oluşturuyor. Bu erimiş kaya, çekirdekten aldığı değerli metalleri yanına alarak yavaşça yukarı tırmanıyor. Ancak bu sızıntının yüzeye ulaşması tam 500 milyon ile 1 milyar yıl arasında bir süre alıyor. Nils Messling, bu keşfi, “Gezegen büyüklüğündeki bir samanlıkta iğne aramak gibiydi ama sonunda bulduk!” diyerek tanımlıyor.
Araştırmanın en dikkat çekici yönlerinden biri ise fizik kurallarıyla ilgili. Normalde, çekirdek ve manto yoğunluk farkları nedeniyle birbirinden ayrılmalıydı; ancak bu yeni bulgular, aralarında bir sızıntı olduğunu ve çekirdeğin daha önce düşünüldüğünden daha fazla etkileşimde bulunduğunu gösteriyor.
Dolayısıyla, bugün madenlerden çıkarılan altınların bir kısmının, aslında Dünya’nın derinliklerinden gelen “taze” malzemeler olabileceği düşünülüyor. Mevcut teknolojimizle Kola Derin Sondajı’ndan 236 kat daha derine inmemiz mümkün olmasa da, volkanlar bu değerli hazinenin yüzeye ulaşmasını sağlıyor.
